Jerzy Buzek

Ukończył studia na Wydziale Mechaniczno-Energetycznym Politechniki Śląskiej ze specjalizacją inżynieria chemiczna. W 1969 obronił doktorat, habilitował się w 1979. W 1997 otrzymał tytuł naukowy profesora nauk technicznych. Pracował w Instytucie Inżynierii Chemicznej PAN w Gliwicach, wykładał na Politechnice Śląskiej, na Politechnice Opolskiej i na  Akademii Polonijnej w Częstochowie. W 1980 r. wstąpił do "Solidarności". W 1981 pełnił funkcję przewodniczącego I Krajowego Zjazdu Delegatów NSZZ Solidarność w Gdańsku. Po wprowadzeniu stanu wojennego działał w podziemiu, przewodniczył niejawnej Regionalnej Komisji Konsultacyjnej, na bazie której powstały struktury nielegalnej "Solidarności" śląsko-dąbrowskiej.  Poseł na Sejm w latach 1997-2001 i Prezes Rady Ministrów w tym samym czasie. W okresie  kiedy Jerzy Buzek był premierem wprowadzone zostały  akty  prawne o znaczeniu ustrojowym dla  polskiego kolejnictwa. Osłaniał on wtedy w swoim zapleczu politycznym trudne społecznie zapisy programu restrukturyzacji kolei np. w zakresie redukcji zatrudnienia, będąc poważnym wsparciem dla ministra transportu i gospodarki morskiej.  Na scenę polityczną powrócił w wielkim  stylu jako poseł do Parlamentu Europejskiego z ramienia PO zdobywając w wyborach w roku 2004 i 2009 rekordowe poparcie w skali kraju. Od 14 lipca 2009 r. Przewodniczący PE.